“Ik wil aandacht voor Landsmeerders, die niet aan alles wat er zich in onze maatschappij afspeelt kunnen deelnemen: die de taal van onze regeringsleiders niet begrijpen en geen kranten kunnen lezen. En ook voor hen, die niet de financiën hebben om te kunnen profiteren van de subsidies voor de energietransitie, maar vaak wel in de minst geïsoleerde huizen wonen. Ik vraag aandacht voor kinderen, die thuis geen hulp kunnen krijgen bij het maken van hun huiswerk en waar ook geen geld is voor bijlessen of huiswerkbegeleiding. Gratis huiswerkbegeleiding voor kinderen uit bijstandsgezinnen zou mijns inziens elke gemeente moeten faciliteren."
WIE IS WIESJE OLIE?
Toen ze in 1978 in Landsmeer kwam wonen werd ze lid van de PPR Landsmeer (voorloper van GroenLinks, red.) met de onvolprezen Cor Visser als raadslid. Ze hielp mee aan het schrijven van delen van het gemeentelijke verkiezingsprogramma bijvoorbeeld over het hondenbeleid en over de herziening van de verordening voor de algemene begraafplaats.
Voor haar inzet om - tegen alle stromen in - de lessen zelfverdediging (zowel mentaal als fysiek) voor meisjes te implementeren in de lessen bewegingsonderwijs van haar school en voor het - onder veel wantrouwen en tegenwerking van de schoolleiding - opzetten van een team van vertrouwenspersonen binnen de school, ontving zij in 1991 de Emancipatieprijs van het stadsdeel Amsterdam Noord.
Nu is ze taalvrijwilliger en begeleidt ze statushouders. Alweer een job om te voorkomen dat mensen buiten de boot vallen.
In de tijd dat haar kinderen nog op het basisonderwijs in Landsmeer zaten, was de enige fietsverbinding naar Amsterdam via het lint. Met nog drie verontruste ouders heeft ze jarenlang actie gevoerd voor een veilige fietsverbinding door de weilanden langs de Gouwe naar Amsterdam. "Onze actiegroep heeft 10 jaar actie moeten voeren, voordat het fietspad er lag: het Amsterdamse pad dat beter het Ank Kaczmarek pad had kunnen heten; zij was de drijvende kracht van onze actiegroep. We vergeten zo vaak hen die ertoe deden te eren in ons dorp.”